ناوهکش
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. کِ) (اِفا.) کارگر ساختمان.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. کِ) (اِفا.) کارگر ساختمان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناوه کش . [ وَ / وِ ک َ / ک ِ ] (نف مرکب ) کشنده ٔ ناوه . برنده ٔ ناوه . آنکه ناوه و زنبه ٔ گل را می برد و حمل می کند.
ناوه کش . [ وَ ک َ ] (اِخ ) نام یکی از دهستانهای بخش چکنی شهرستان خرم آباد است . این دهستان در مشرق بخش واقع است، از مغرب به دهستان دوره، از مشرق به دهستان ریمله، از شمال به سفیدکوه و از جنوب به رودخانه ٔ خرم آباد محدود است و در منطقه ٔ کوهستانی معتدل هوائی قرار دارد. آب آن از رودخانه ٔ خرم آباد و سراب کی و سراب ناوه کش و سراب چنگائی و چشمه های گوناگون تأمین می شود. این دهستان از ١٧ پارچه آبادی تشکیل شده و جمعیت آن در حدود ٢٨٨٠ نفر است . قراء مهم آن عبارت است از: بشان رود، شرف و رحیم آباد. ساکنین آن از طوایف فتح اللهی و چکنی و عده ای چادرنشین هستند. از آثار ابنیه ٔ قدیم آن قلعه ٔ مخروبه ای به نام قلعه ٔ ناوه کش و پل ویرانی در نزدیکی رودخانه ٔ خرم آباد و بنای امام زاده ای به نام باباعباس است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی