ناوناوان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناوناوان . (نف مرکب، ق مرکب ) از: ناو (از مصدر ناویدن ) + ناو (مکرر) + ان (پسوند صفت فاعلی و حال ). (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). خرامان . گرازان . جلوه کنان . (برهان قاطع) (آنندراج ). دامن کشان . (از فرهنگ خطی ): درانج ؛ ناوناوان و خرامان در رفتار. (منتهی الارب ).