ناوقت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناوقت . [وَ ] (ق مرکب ) ناهنگام . بی موقع. به ناوقت . به ناگاه . نه بوقت . بی گاه . بی هنگام . نه بموقع خود : رویم چو گل زرد شد از درد جهالت وین سرو به ناوقت بخمّید چو چنبر. ناصرخسرو.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناوقت . [وَ ] (ق مرکب ) ناهنگام . بی موقع. به ناوقت . به ناگاه . نه بوقت . بی گاه . بی هنگام . نه بموقع خود : رویم چو گل زرد شد از درد جهالت وین سرو به ناوقت بخمّید چو چنبر. ناصرخسرو.