ناورد گرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناورد گرفتن . [ وَ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) گردیدن . گشتن . جولان دادن : وآن یاوگیان رایگان گرد پیرامن او گرفته ناورد. نظامی . تو در غم جان من به صد درد من گرد جهان گرفته ناورد. نظامی . ◄ پیکار کردن . مجازاً به معنی رقابت کردن : چو لعلم با شکر ناورد گیرد تو مرد آر آنگهی نامرد گیرد. نظامی .