ناهیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(یَ) [ ع. ناهیة ] (اِفا.) مؤنث ناهی. ج. نواهی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(یَ) [ ع. ناهیه ] (اِفا.) مؤنث ناهی. ج. نواهی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناهیة. [ ی َ ] (ع ص ) نهی کننده . (اقرب الموارد). تأنیث ناهی : فلان ما له ناهیة؛ ای عقل ینهاه عن القبیح . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ج، نواه . ◄ (مص ) نهی . (از معجم متن اللغة). ما له ناهیة؛ ای نهی . (منتهی الارب ). ◄ (ص )هذه امراءة ناهیتک من امراءة (اقرب الموارد) (منتهی الارب )؛ این زن بس است ترا از طلب زنی دیگر. (ناظم الاطباء). ◄ ماینهاه عنا ناهیة؛ ای مایکفه عنا کافة. (از معجم متن اللغة). رجوع به ناهی شود.