ناهج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناهج . [هَِ ] (ع ص ) راه رونده . (فرهنگ نظام ) (آنندراج ) (غیاث اللغات ) (از صراح ). سالک . (از المنجد). رهرو. ◄ راه فراخ پیداکننده . (فرهنگ نظام ) (آنندراج ) (غیاث اللغات ) (از صراح ). یابنده ٔ راه . ◄ راه نماینده . (ناظم الاطباء). ◄ ثوب ناهج ؛ جامه ٔ پوسیده ٔ شکاف برنداشته . ◄ رجل ناهج ؛ مرد تاسه و دمه گرفته . (از معجم متن اللغة).