نانجیبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نانجیبی . [ن َ ] (حامص مرکب ) بدذاتی . بدگوهری . رذالت . دنائت . - نانجیبی کردن ؛ رذالت نمودن . سخت گیری بی جا و بی مورد کردن . تندی و خشونت نابجا کردن . به ناسزا بر کسی ستم کردن . ◄ ناپاکی . بی عفتی . هرزگی .