فرهنگ لغت

ناموسی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ناموسی . (ص نسبی ) منسوب به ناموس، نام نیک و نیکنامی . (از ناظم الاطباء). - بی ناموسی ؛ رسوائی . بدنامی . (از ناظم الاطباء). فضیحت . پاس ناموس دیگران نداشتن . به ناموس و حرم دیگران تجاوز کردن . بی عفتی . بی عفافی . بدچشمی . ناپاکی . ◄ امر ناموسی ؛ کار حیثیتی و شرفی . ◄ پردگیان . نازنینان : کجا پای دارند با روسیان چنین نازنینان و ناموسیان . نظامی .

معنی ناموسی | فرهنگ لغت