ناموس گر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناموس گر. [ گ َ ] (ص مرکب ) دعوی دار. اهل ادعا. مدعی : عیب خرند این دو سه ناموس گر بی هنر و بر هنر افسوس گر. نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناموس گر. [ گ َ ] (ص مرکب ) دعوی دار. اهل ادعا. مدعی : عیب خرند این دو سه ناموس گر بی هنر و بر هنر افسوس گر. نظامی .