نامسکون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نامسکون . [ م َ ] (ص مرکب ) غیرمسکون . که در آن کسی سکنی ̍ نگرفته است . متروک . ◄ ناآباد. ویران . ویرانه . نامعمور. بایر.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نامسکون . [ م َ ] (ص مرکب ) غیرمسکون . که در آن کسی سکنی ̍ نگرفته است . متروک . ◄ ناآباد. ویران . ویرانه . نامعمور. بایر.