نام ستردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نام ستردن . [ س ِ ت ُ دَ ] (مص مرکب ) محو کردن . پاک کردن . زایل کردن : نام شب از صحیفه ٔ ایام بسترد از رای تو اجازت اگر یابد آفتاب . انوری . ما نام خود ز صفحه ٔ دلها سترده ایم از دفتر جهان ورق باد برده ایم . صائب . - نام از جهان ستردن ؛ اعدام . محو کردن . نیست و نابود کردن . معدوم ساختن : به جشن فریدون و نوروزجم که شادی سترد از جهان نام غم . نظامی (از آنندراج ).