نام بلند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نام بلند. [ م ِ ب ُ ل َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نام نامی . ذکر خیر.صیت . شهرت . اسم و آوازه . نام باافتخار : نماند حاتم طائی ولیک تا به ابد بماند نام بلندش به نیکوئی مشهور. سعدی . - امثال : نام بلند به که بام بلند .