نام برآمدن

نام برآمدن . [ ب َ م َ دَ ] (مص مرکب ) کنایه از نامدار شدن و شهرت گرفتن نام . (از آنندراج ). شهره شدن . شهرت یافتن . علم شدن . مشهور و سرشناس گشتن . - نام برآمدن بر آفاق ؛ شهره ٔ جهان گشتن .مشهور گیتی شدن . در همه عالم شهرت یافتن : چون آفتاب از نظر گرم عمرهاست صائب بر آمده ست بر آفاق نام ما. صائب . - نام برآمدن به صفتی یا کاری ؛ بدان کار و صفت مشهور و انگشت نما شدن : بسی نماند که پنجاه روزه عاقل را به پنج روزه به دیوانگی برآید نام . ؟ - نام به ننگ برآمدن ؛ به ننگ شهره شدن . بدنام شدن . ننگین نام شدن : مرا سرنهان گر شود زیر سنگ از آن به که نامم برآید به ننگ . فردوسی .