نام آوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نام آوری . [ وَ ] (حامص مرکب ) نامبرداری . نامداری . شهرت . آوازه . بلندآوازگی . نام آور بودن . مشهور و معروف و سرشناس بودن . معروفیت . سرشناسی : هرکه در مهتری گذارد گام زین دو نام آوری برآرد نام . نظامی . دروغی نگویم در این داوری به حجت زنم لاف نام آوری . نظامی . به هر کار کو جست نام آوری در آن کار دادش فلک یاوری . نظامی .