نام آوردن

نام آوردن . [ وَ دَ ] (مص مرکب ) مشهور شدن . (ناظم الاطباء). صاحب شهرت و آوازه شدن . به نام و شهرت رسیدن . نام آور شدن : با کفَش ابر می ندارد پای با دلش بحر می نیارد نام . انوری . رجوع به نام آور و نام آوری شود. - نام به ابر اندر آوردن ؛ بلندنام گشتن . شهرت جهانی یافتن . بلندآوازه شدن : یکی نامداری بد ارژنگ نام به ابر اندر آورده از جنگ نام . فردوسی .