نافع

(فِ) [ ع. ] (اِفا. ص.) سودمند، نفع رساننده.<br>

(فِ) [ ع. ] (اِفا. ص.) سودمند، نفع رساننده.

نافع. [ ف ِ ] (اِخ ) ابن عمر قرشی جمحی مکی . از حافظان حدیث و به عهد خویش محدث مکه بود و در همانجا به سال ١٧٩ هَ . ق . درگذشت .(از الاعلام زرکلی ص ١٠٩٤ از تذکرة الحفاظ ج ١ ص ٢١٣).

نافع. [ ف ِ ] (اِخ )ابن غیلان بن سلمة الثقفی . از اصحاب پیغمبر است و در واقعه ٔ جندل کشته شد. رجوع به الاصابه ج ٥ ص ٢٢٧ شود.

نافع. [ ف ِ ] (اِخ ) ابن مالک، تابعی است . رجوع به ابوسهیل نافعبن مالک بن عامر در این لغت نامه شود.

سودبخش، سود رسان