نافث
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فِ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- آن که به جادویی ورد میخواند و میدمد، ساحر، جادوگر.<BR>۲- شعبده باز.<br>
فرهنگ فارسی معین
(فِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- آن که به جادویی ورد میخواند و میدمد، ساحر، جادوگر. ۲- شعبده باز.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نافث . [ ف ِ ] (ع ص ) ساحر. (از معجم متن اللغة) (اقرب الموارد). جادو. دمنده و افسون دهنده . آنکه به جادویی وردی می خواند و سپس می دمد. شعبده باز. (ناظم الاطباء). نفاث . ساحر. (المنجد).