ناغافل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ناغافل .[ ف ِ ] (ق مرکب ) در تداول عوام، ناگهان . بی خبر. غفلة. بغتة. بناگاه . بی مقدمه : ناغافل به سراغ من آمد.