ناغافل
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فِ) [ فا - ع. ] (ص.)<BR>۱- ناآگاه، بی خبر.<BR>۲- (عا.) ناگهان، بی خبر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(فِ) [ فا - ع. ] (ص.) ۱- ناآگاه، بی خبر. ۲- (عا.) ناگهان، بی خبر.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناغافل .[ ف ِ ] (ق مرکب ) در تداول عوام، ناگهان . بی خبر. غفلة. بغتة. بناگاه . بی مقدمه : ناغافل به سراغ من آمد.