ناعط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناعط. [ ع ِ ] (اِخ ) قلعه ای است قدیمی بر فراز کوهی به ناحیت یمن که از آن یکی از [ ملوک ] ذوی الاذواء بود نزدیک عدن . (از معجم البلدان ).
ناعط. [ ع ِ ] (اِخ ) قصری است بر دو کوه به یمن هندان را. (از معجم البلدان ).
ناعط. [ ع ِ ] (اِخ )روستائی است به یمن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). نام روستائی در یمن . (ناظم الاطباء). مخلافی است در یمن در آن است حصن ها و قریه ها و معاقل . (معجم متن اللغة).