ناعر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناعر. [ع ِ ] (ع ص ) صائح . (المنجد). آنکه فریاد می زند و به بانگ بلند صدا می زند. نعره زننده . رجوع به نعر شود.
ناعر. [ ع ِ ] (اِخ ) موضع کانت فیه وقعة للمسلمین و اهل الردة فی ایام ابی بکر. (معجم البلدان ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناعر. [ع ِ ] (ع ص ) صائح . (المنجد). آنکه فریاد می زند و به بانگ بلند صدا می زند. نعره زننده . رجوع به نعر شود.
ناعر. [ ع ِ ] (اِخ ) موضع کانت فیه وقعة للمسلمین و اهل الردة فی ایام ابی بکر. (معجم البلدان ).