ناظم تبریزی

ناظم تبریزی . [ ظِ م ِ ت َ ] (اِخ ) محمد صادق، معروف به صادقا. نصرآبادی آرد: «ساکن عباس آباد اصفهان بود... فی الجمله تحصیلی کرده بود، خود را از قید تعلق فارغ ساخت مدتی در مکه ٔ معظمه ساکن شده بود و اوقات صرف عبادت و مجالست اهل حال می کرد، تذکره ٔ مختصری نوشته، چند سال قبل از تحریر فوت شد» . او راست : آغوش گل ز سینه ٔ چاکم نشانه ای است دستان بلبلان ز سرودم ترانه ای است خاشاک راه او که به مژگان ربوده ام از بهر مرغ دیده ٔ من آشیانه ای است . رجوع به تذکره ٔ نصرآبادی ص ٤١١ و نگارستان سخن ص ١١٦ و روز روشن ص ٦٧٦ و دانشمندان آذربایجان ص ٣٦٩ شود.