ناظران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناظران . [ظِ ] (ع اِ) دو مجرای دمعه که از گوشه ٔ چشم به جانب بینی فرود می آید. (ناظم الاطباء). عرقان علی حرفی الانف یسیلان من المؤقین . (اقرب الموارد). دو رگ از سوی بینی . (مهذب الاسماء). نام دو رگ است در عرض بینی .