ناظر مشهدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناظر مشهدی . [ ظِ رِ م َ هََ ] (اِخ ) (مولانا...) یا ناظری مشهدی . از شاعران معاصر با امیرعلشیر نوائی است، میرعلیشیر در مجالس النفائس او را «جوان بفهم که در ذهن تصرف تمام دارد» وصف کرده است و مؤلف صبح گلشن رفتار و گفتار او را «به طریقه ٔ بخردی » دانسته . او راست : می شود در قهر اگر خود را کشم ازبهر او وه چه قهر است این که خود را می کشم از قهر او. رجوع به مجالس النفائس ص ٨٨ و ٢٦٢ و مطلعالشمس ج ٢ ص ٤٤٨ و صبح گلشن ص ٤٩٩ و قاموس الاعلام ج ٦ شود.