ناظر در سرای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناظر در سرای . [ ظِ رِ دَ رِ س َ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) نویسنده ای که بر در سرای پادشاهان نشیند تا هرکدام از نوکران که به چاکری حاضر نشوند بنویسد. (ناظم الاطباء). و او را در هندوستان ناغه نویس می گویند. (آنندراج ). متصدی حضور و غیاب .