ناطقی ابیوردی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناطقی ابیوردی . [ طِ ی ِاَ وَ ] (اِخ ) (میر...) مؤلف نگارستان سخن آرد «ناطقی از قبیله ٔ سادات ابیوردی است و طیب انفاسش ریحانی و وردی »! و هم این رباعی را از وی نقل کرده است : بر عارض تو غالیه گون سلسله ای است یا روی به روم از حبش قافله ای است در شأن تو کرده آیتی حسن نزول یا مصحف رخسار ترا بسمله ای است .