ناطب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناطب . [ طِ ] (ع اِ) پالونه . (منتهی الارب ) (آنندراج ). پالونه . ترش پالا. (ناظم الاطباء). مصفاة. (معجم متن اللغة). ◄ خرق المصفاة. (اقرب الموارد). پاره های صافی . ناطبه . رجوع به ناطبه و نواطب شود. ج، نواطب . ◄ (ص ) آنکه با سرپنجه به گوش کسی می نوازد. سیلی زننده : نطبه نطباً؛ ضرب اذنه باصبعه فهو ناطب . (اقرب الموارد).