ناضری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناضری . [ ض ِ ] (اِخ ) محمدبن ابومریم الناضری . به روایت ابن ابی حاتم وی مولای بنی سلیم و سپس بنی ناضرة است، وی از سعدبن مسیب روایت کرده است . (از الانساب سمعانی ).
ناضری . [ ض ِ ](ص نسبی ) منسوب است به بنی ناضر. (الانساب سمعانی ).