ناصیه جای

ناصیه جای . [ ی َ /ی ِ ] (اِ مرکب ) سجده گاه . (از آنندراج ) : جایم از دیده کند عقل و چنینش دارند هرکه را کعبه ٔ مدح تو بود ناصیه جای . عرفی (از آنندراج ). ◄ آنجای از پیشانی که در وقت به روی افتادن به زمین مالیده می شود. (ناظم الاطباء).