ناصری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناصری . [ ص ِ ] (اِخ ) (قنات ...) از قنوات وقفی تهران در سمت مغرب، مقدار آب ٥ سنگ، مسافت مادرچاه تا شهر یک فرسنگ . (یادداشت مؤلف ).
ناصری . [ص ِ ] (ص نسبی ) بدین نسبت مشهور است عیسی مسیح اﷲ، چون وی در ناصره از مادرش مریم متولد گشت . رجوع به ناصره شود. و نیز رجوع به قاموس کتاب مقدس ص ٨٦٧ شود.
ناصری . [ ص ِ ](اِخ ) از دهات دهستان خنافره ٔ بخش شادگان شهرستان خرمشهر است در ٤هزارگزی مغرب شادگان و ٣هزارگزی مغرب جاده ماشین رو شادگان به آبادان، در دشت گرمسیر مالاریاخیزی واقع است و ٣٠٠ تن سکنه دارد. آبش از رودخانه ٔجراحی و محصولش خرما و غلات و برنج و شغل مردمش زراعت و حشم داری و صنعت دستی اهالی عبابافی است . راه این ده در تابستان ماشین رو است . ساکنین آن از طایفه ٔ آل ابوخفر هستند. (از فرهنگ جغرافیای ایران ج ٦ ص ٣٥٣).