ناصریة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناصریة.[ ص ِ ری ی َ ] (ص نسبی، اِ) دراهمی است که ملک صلاح الدین به ضرب رسانید و نصف آن را نقره ٔ خالص و نصف را مس مساوی یکدیگر داد و این دراهم جدید ناصریه در مصرو شام شایع شد. (از رساله ٔ نقود و اوزان مقریزی ).
ناصریة. [ ص ِ ری ی َ ] (اِخ ) پیروان ناصرخسرو قبادیانی شاعر معروف و اسماعیلی مذهب بدین نام منسوبند. مؤلف بیان الادیان آرد: «الناصریة: اصحاب ناصرخسرو، و او ملعونی عظیم بوده است، و بسیار کس از اهل طبرستان از راه برفته اند و آن مذهب بگرفته . (از بیان الادیان ص ٣٩). و نیز رجوع به خاندان نوبختی ص ٢٦٩ شود.
ناصریة. [ ص ِ ری ی َ ] (اِخ ) شهری است در عراق در سفلای رود فرات . (از اعلام المنجد).