ناصرالدین عسقلانی

ناصرالدین عسقلانی . [ ص ِ رُدْ دی ن ِ ع َ ق َ ] (اِخ ) شافعبن علی الکنانی، ازمشاهیر ادبای مصر است . وی به سال ٦٤٩ هَ . ق . متولدشد و در سال ٧٣٣ درگذشت . مدتی در مصر شغل دبیری داشت و به سال ٦٨٠ در جنگی که بنزدیکی حمص روی داد تیر خورد و از دو چشم نابینا گردید و از آن پس عزلت گزید. به جمعآوری کتاب علاقه ٔ فراوان داشت و ١٨ خزانه از کتب نفیس پر کرده بود. از کثرت مطالعه و قوه ٔ حافظه جای هر کتاب را می دانست و به حال کوری آنها را از قفسه ها بیرون می کشید و نامشان را می گفت . رسائل و منشآت و اشعار زیادی از او باقی است، این قطعه از اوست : قال لی من رأی صباح مشیبی عن شمالی من لمتی و یمینی ای شی ٔ هذا فقلت مجیباً لیل شک محاه صبح یقینی . (از قاموس الاعلام ج ٦).