ناصر مطرزی

ناصر مطرزی . [ ص ِ رِ م ُ طَرْ رِ ] (اِخ ) ناصربن ابی المکارم عبدالسعیدبن علی، ملقب به مطرزی و مکنی به ابوالفتح خوارزمی حنفی معتزلی . از علمای فقه و نحو ولغت است . او را خلیفه ٔ زمخشری خوانند چه، در همان سال وفات زمخشری او متولد شده . وی در رجب سال ٥٣٨ در خوارزم به دنیا آمد و به سال ٦٠١ پس از سفر حج در بغداد اقامت گزید و به تدریس مشغول شد، سپس به خوارزم برگشت و روز چهارشنبه بیست ویکم جمادی الاولی ٦١٠ به همانجا درگذشت و در رثای او بیش از سیصد قصیده و مرثیه سروده شد. او راست : ١- کتاب المغرب در لغت . ٢- المعرب در شرح المغرب . ٣- الاقناع در لغت . ٤- المصباح در نحو. ٥- مقدمه ای در علم نحو معروف به المطرزیة. ٦- الایضاح در شرح مقامات حریری و غیره . از اشعار اوست : یا وحشةلجیرة منذ نأوا علو قدری فی الهوی انحطا حکت دموعی البحر من بعدهم لمّا رات منزلهم شطا. (از معجم الادباء ج ١٩ ص ٢١٣). و نیز رجوع به الفوائد البهیه ص ٢١٨ و بغیةالوعات ص ٤٠٢ و معجم المطبوعات ص ١٧٦٠ و کشف الظنون ج ١ ص ١١٢ و ١٣٢ و ج ٢ ص ٤٤٨ و الاعلام زرکلی ج ٣ ص ١٠٩٢ و روضات الجنات ص ٧٦٢ و معجم المؤلفین ج ٧ ص ٢٠٢ و فهرست کتابخانه مدرسه ٔ عالی سپه سالار ج ٦ ص ٤١ و قاموس الاعلام ج ٦ شود.