ناصح الدین ارجانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناصح الدین ارجانی . [ ص ِ حُدْ دی ن ِ اَرْ رَ ] (اِخ ) احمدبن محمد ارجانی، مکنی به ابوبکر ملقب به ناصح الدین یا ناصر. از شاعران عربی گوی خوزستان است . مؤلف ریحانةالادب آرد: فقیهی است شاعر که قاضی تستر و عسکر مکرم بوده و اشعار او آبدار و در غایت حسن و طراوت و رقت و ملاحت بوده و گویند که علی الدوام روزی هشت بیت شعر می گفته است . وی به سال ٥٤٤ هَ . ق . در ٨٤سالگی در شهر تستر وفات یافت ودر همان بلده یا شهر عسکر مکرم مدفونست . او راست : لو کنت اجهل ما علمت لسرنی جهلی کما قد سائنی ما اعلم کالصعو یرتع فی الریاض و انما حبس الهزار لانه یترنم . (از ریحانة الادب ج ١ ص ٥٧ از مراصد الاطلاع و تاریخ ابن خلکان ج ١ ص ٥٠). و نیز رجوع شود به قاموس الاعلام ج ٦ و معجم المطبوعات ص ٣٢٤ و تاریخ الخلفاء ص ٢٩٣. و رجوع به ارجانی ابوبکر احمدبن حسین الارجانی در این لغت نامه شود.