ناشکیبی

ناشکیبی . [ ش ِ ] (حامص مرکب ) جزع . بی تابی . بی قراری . بی صبری . بی آرامی . ناشکیبائی : که ترسم مریم از بس ناشکیبی چو عیسی برکشد خود را صلیبی . نظامی . آورده مرا به دلفریبی واداده به دست ناشکیبی . نظامی . چون که دید او ستیزه کاری من ناشکیبی و بی قراری من . نظامی (هفت پیکر ص ١٧٩). جادو سخنی به دلفریبی عاشق منشی به ناشکیبی . ملاعبدالشکور بزمی . بخود گفت این گل از بی عندلیبی سر و کارش بود با ناشکیبی . وصال .