ناشکفت

ناشکفت . [ ش ِ ک ُ ] (ن مف مرکب ) بازناشده . ناشکفته . شکفته ناشده : گلی بود در بوستان ناشکفت همان نرگسی در چمن نیم خفت . نظامی . بنفشه چو در گل بود ناشکفت عفونت بود بوی او در نهفت . نظامی . رجوع به ناشکفته شود.

ناشکفت . [ ش ِ ک ِ ] (ص مرکب، ق مرکب ) در بیت زیر به معنی بی محابا، بی ملاحظه : ناگهانی خود عسس اورا گرفت مشت و چوبش زد ز صفرا ناشکفت . مولوی .