ناشنیدنی

ناشنیدنی . [ ش ِ دَ ] (ص لیاقت ) نالایق از شنیده شدن . (ناظم الاطباء). که قابل شنیدن نیست . که شنیدن را نشاید : از بس شنیده ام سخن ناشنیدنی گویم شنیده ام سخن ناشنیده را. صائب . ◄ که آن را نتوان شنید. که شنیدن آن ممکن نباشد.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی