ناشف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناشف . [ ش ِ ] (ع ص ) آنکه با خرقه یا مانند آن آب را از گودالی یا از زمینی برگیرد. (از اقرب الموارد) . ◄ که آب را به خود می کشد : چون شد آن ناشف ز نشف بیخ خود ناید آن سوئی که امرش می کند. مولوی . رجوع به نشف شود.