فرهنگ لغت

ناشتالب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ناشتالب . [ ش ِ ل َ ] (ص مرکب ) گرسنه . روزه دار. که دیری است لب به خوراکی نزده . زنگ دندان . که صبحانه صرف نکرده است : ای ساقی الغیاث که بس ناشتالبم زآن می بده که دی به صبوحی چشیده ایم . خاقانی .

معنی ناشتالب | فرهنگ لغت