ناسفته گوهر مژگانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناسفته گوهر مژگانی . [ س ُ ت َ / ت ِ گ َ / گُو هََ رِ م ُ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از اشک . (آنندراج ) : دویدم پیش وگفتم خیر مقدم آنگه افشاندم به پایش مشتی از ناسفته گوهرهای مژگانی . طالب (از آنندراج ).