نارنج گون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نارنج گون . [ رَ / رِ ] (ص مرکب ) به رنگ نارنج . نارنجی رنگ . ◄ به شکل نارنج . نارنجی شکل : چرخ نارنج گون چو بازیچه در کف هفت طفل جان شکر است . خاقانی . هنوزم عقل چون طفلان سر بازیچه می دارد که این نارنج گون حقه ببازی کرد حیرانش . خاقانی . این گنبد نارنج گون بازیچه دارد اندرون زآه سحرگاهش کنون رو سنگ باران تازه کن . خاقانی .