نارنج بن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نارنج بن .[ رِ ب ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان مرکزی بخش لنگرود شهرستان لاهیجان در ١٤هزارگزی جنوب لاهیجان و ٢هزارگزی بجارپس قرار دارد. جلگه است و هوائی معتدل و مرطوب و مالاریائی دارد. سکنه آن دویست نفرند و فارسی را به لهجه ٔ گیلکی تکلم می کنند. آب آن از چشمه سار محلی تأمین می شود. محصول عمده اش لبنیات و پشم است و شغل مردانش گله داری و صنعت دستی زنانش شال بافی است . راه مالرو دارد. در فصل تابستان عده ای از سکنه برای تهیه ٔ علوفه ٔ گله های خود به ییلاق سمام می روند و پائیز مراجعت می کنند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٢ ص ٣٠١).
نارنج بن .[ رِ ب ُ ] (اِخ ) از دهات دهستان حومه ٔ بخش رامسر شهرستان شهسوار و در یکهزار و پانصد گزی شمال غربی رامسر کنار جاده ٔ شوسه ٔ رامسر به رودسر در دشت معتدل مرطوب مالاریاخیزی واقع است و ٦٦٠ تن سکنه دارد و فارسی را به لهجه ٔ گیلکی تکلم می کنند. آبش از رودخانه ٔ صفارود و محصولش برنج و مرکبات و چای است . مردمش به زراعت مشغولند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٣ ص ٢٩٩).