نارمک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نارمک . [ م َ ] (اِخ )دهی است از بخش شمیران تهران در ٩هزارگزی جنوب شرقی تجریش و پنج هزارگزی راه شوسه ٔ دماوند به تهران، در دامنه واقع است . سردسیر است و صد تن سکنه دارد. آب آن از قنات است و محصولش غلات و انار. مردمش به زراعت و باغبانی مشغولند. راه فرعی دارد. قلعه خرابه ٔ قدیمی در آنجاست . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١ ص ٣٢١).