نارسید
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نارسید. [ رَ ] (ن مف مرکب ) نرسیده . کال . نارس . نارسیده . ◄ کودک . نابالغ. تازه سال . اندک سال : چو افراسیابش به هامون بدید شگفتید از آن کودک نارسید. فردوسی . کس اندر جهان کودکی نارسید بدین شیرمردی و گردی ندید. فردوسی . چه مایه زن و کودک نارسید که زیر پی پیل شد ناپدید. فردوسی .