نارجیلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نارجیلة. [ رَ ل َ ] (ع اِ) وسیله ٔ تدخین تنباکو است . این کلمه از نارجیل گرفته شده است و عامه به آن ارکیلة میگویند. ج، نارِجیلات . (از اقرب الموارد). قلیان . قلیانی که از پوست نارگیل ساخته باشند.
نارجیلة. [ رَ ل َ ] (ع اِ) واحد نارجیل . (اقرب الموارد). (از منتهی الارب ). واحد نارجیل، یعنی یک دانه ٔ نارجیل . (ناظم الاطباء).