ناربا

ناربا. (اِ مرکب ) آش انار. (آنندراج ) (ناظم الاطباء). از: نار [ انار ]+ با[ ابا ]، معرب آن نارباج . (برهان قاطع). رمانیه . اناربا : دفع مضرت [ شرابی که آفتاب پرورده باشد ] با سکبا و سماق و ناربا کنند. (نوروزنامه ). زیربائی بزعفران و شکر ناربائی ز زیربا خوشتر. نظامی . تا بسازی در شکم از بهر حلوا صندلی آبنوس ناربا خور با برنج همچو عاج . بسحاق . چو نان خور بربودند از طبقچه ٔ چرخ در آبنوس قدح ریخت ناربا شب داج . احمد اطعمه .