نارالحرب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نارالحرب . [ رُل ْ ح َ ] (ع اِ مرکب ) از آتش های اعراب است که چون عزم جنگ و فراهم آوردن سپاه می کردند، آن را بر فراز کوهی برمی افروختند تا به کسان خود خبر دهند. (از صبح الاعشی ج ١ ص ٤٠٩). و نیز رجوع به بلوغ الارب ج ٢ ص ١٥٧ شود. و رجوع به نارالاهبة شود.