نارالاهبة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نارالاهبة. [ رُل ْ اُ ب َ ] (ع اِ مرکب ) از آتش های عرب است . چون آهنگ جنگ میکردند شبانگاه با افروختن این آتش بر فراز کوهسار به عشیره و یاران خود خبر میدادند و آنان را به یاری میخواندند. (بلوغ الارب ج ٢ ص ١٦٣ و ١٦٧). و رجوع به نارالحرب شود.