نار کفیده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نار کفیده . [ رِ ک َ دَ / دِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نار ترکیده . (برهان قاطع). انار شکافته . (آنندراج ) (انجمن آرا). انار ترقیده . (شمس اللغات ). نار کفته . انار کفته : نار کفیده گشته سر سرکشان ز تیغ زآن نار سنگریزه ٔ میدان چو ناردان . ازرقی (از آنندراج ). رجوع به نار کفته شود.