نادهنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نادهنده . [ دِ هََ دَ / دِ ] (نف مرکب ) بخیل . ممسک . (آنندراج ). آنکه ادا نمی کند حق کسی را. لئیم . بخیل . آنکه عطا و بخشش ندارد. (ناظم الاطباء). ◄ آن که به ادای حق دنگی خود تهاون ورزد. (آنندراج ). ◄ مقابل دهنده . رجوع به دهنده شود.